Blog: De zonsverduistering vanaf Richel
Als je tijdens de zonsverduistering en de grootste sterrenregen van het jaar op Richel mag zijn, ben je een enorme bofkont. En dat waren we!
De eclips
Op de 12de van augustus verzamelden we alle spullen in de toren die we nodig hadden om deze fenomenen te zien en vast te leggen. Eclipsbrillen, camera’s, filters voor de lenzen, en statieven. En toen was het afwachten.
Rond 19 uur was Anne nog spaghetti aan het koken, terwijl Rene de zon in de gaten hield met haar eclipsbril. “Wauw, dit schiet al op!”, deelde ze even later. Anne keek af en toe door de eclipsbril en zette toen het gasfornuis uit. Een half uur later zou de zonsverduistering op z’n hoogtepunt zijn, dus vanaf toen keken we allebei.
Langzaamaan werd de omgeving donkerder en het licht van de zon warmer. Een paar steltlopers gingen rustig door met foerageren, terwijl een groepje meeuwen langs de waterlijn rust pakte en zichzelf poetste.
De maan schoof langzaam voor de zon en we keken vol bewondering toe. “Ow, zo mooi! Nu is het hoogtepunt denk ik!” Ondertussen maakten we foto’s van het moment.
Toen de maan voorbij de zon geschoven was, zette de zonsondergang in. Dat was het moment om het spaghettigerecht af te maken en het te eten.
De mooiste sterrenregen van het jaar
Nog even wachten en dan zou de volgende hemelshow aanbreken: de sterrenregen de Perseïden. Deze nacht was het hoogtepunt met een max van zo’n 60 vallende sterren per uur. Terwijl de Melkweg prachtig aan de hemel stond, schoten de vallende sterren voorbij. Wist je dat vallende sterren maar zo groot zijn als een doperwtje? Ze lijken veel groter, maar dat valt dus mee.
Rene zette die nacht twee camera’s buiten om timelapses te maken. De één legde alleen de sterrenhemel vast en de tweede maakte beelden van zowel de wadtoren als de hemel.
De dag erna bleken de camera’s nog stevig op hun plek te staan, dus dat was goed nieuws.
Adembenemend mooi
Naast deze hemelfenomenen hebben we nog veel meer moois gezien. Bijvoorbeeld prachtige vogelzwermen met wel duizenden vogels die voorbijvlogen. Deze bestonden uit kanoeten, bonte strandlopers, drieteenstrandlopers, wulpen, rosse grutto’s, bontbekplevieren en zilverplevieren.
Wij waren niet de enige die genoten. “Adembenemend mooi”, schreef iemand toen we de beelden deelden op de Instagram van de zandplaat. “Pure magie!”, schreef een ander.
Het verboden gebied in
Naast alle mooie dingen die we zagen, kwamen we ook minder leuke dingen tegen. Zo was er een schip waar de opvarenden zich niet zo aan de regels hielden. Een groepje mannen besloot langs een verbodsbord te lopen en slenterde richting de duinen het verboden gebied in. Anne liep er achteraan en vroeg ze direct het verboden gebied te verlaten. Deze overtreding gaven we door aan de Waddenunit. Zij controleren een melding als ze in de buurt zijn en besloten contact te zoeken met de schipper van de overtreders.
Gelukkig was er nog maar 1 andere persoon die het verboden gebied inliep en bleef het daarbij.
Dolfijnen bij de plaat
Andere opvallende dingen waren dat er twee dolfijnen werden gezien bij een boei naast Richel! Die sprongen uit zee. Helaas hebben we dat zelf niet gezien. Ook werd nog een klein schip weggesleept door de KNRM. Die had vast kuren.
Na een week moesten we onze spullen weer pakken omdat ons verblijf er weer opzat. Gelukkig zagen we bij vertrek nog een paar gigantische vogelzwermen, zodat we daar nog van konden genieten. De mannen van de Waddenunit haalden ons op en brachten ons weer naar Harlingen. Bedankt voor de fijne terugreis en tot de volgende keer!
Anne Schumacher
