Blog Rottumeroog: Twee nieuwelingen op Rottumeroog
Het tij en de Harder zijn onverbiddelijk, dus staat de wekker in Alkmaar op vier uur en zijn we om half acht in Eemshaven. Met een dek vol rugzakken en boodschappen vertrekken we met de aflossing voor Rottumerplaat. Ze informeren voorzichtig of wij wel genoeg eten hebben: “wij hebben veel meer tassen dan jullie.” Tja, die vraag hadden wij ook al. We worden aan de zuidoostkant afgezet waar de wadwachters die we aflossen met de tractor ons opwachten. Zij worden later opgehaald; we krijgen nog een huis-duin-en-keukeninstructie.
We installeren ons en bedenken dat we weinig idee hebben waar we zijn. Het voelt als twee brugpiepers op hun eerste dag.
We zijn gewend op Engelsmanplaat midden op het wad te zitten en er een uurtje of vijf vanaf te kunnen rond laag tij. En nu: overal planten en insecten en de hele dag de tijd om alles te verkennen. Dauwbramen in de muesli!
Langzamerhand verkennen we het eiland, ook als voorbereiding op de integrale telling, waar zit wat en waar moet je staan. De vogels blijken vaak erg ver, erg dicht en behoorlijk door elkaar te zitten … Tellen wordt niet gemakkelijk.
We zijn erg enthousiast over de kwelders, de begroeiing met helaas bijna uitgebloeide lamsoor, roodkleurende zeekraal (seizoensgebonden, door veel zoutopname) en slenken die voor schitterende landschappen zorgen. Het oogstseizoen voor zeekraal en lamsoor is ongeveer afgelopen, maar we proberen het toch: lekker, maar wel wat vezelig inmiddels.
Minder enthousiast zijn we over de hoeveelheid zwerfvuil en met name de brokken paraffine. Wij rapen van het strand van Rottumeroog zeker een halve kuub. We kunnen ons inmiddels voorstellen dat foeragerende steltlopers rugpijn krijgen. We zien geen mens, maar overal sporen.
De geringe verhoging met zuidelijke wind zorgen dat de vogels dagenlang ver weg zitten, we maken ons zorgen. Maar op de dag van de telling: goed zicht, aardige verhoging: 60.000 vogels. Die zorg is weg, evenals die over de voorraad, we hebben ruim genoeg te eten. We nemen er een toastje en een wijntje op.
We voelen ons inmiddels aardig thuis.
