Het tij en de Harder zijn onverbiddelijk, dus staat de wekker in Alkmaar op vier uur en zijn we om half acht in Eemshaven.
Het is voor ons de 1e keer dat we op deze mooie plek mogen verblijven. We konden niet wachten om aan dit avontuur te kunnen beginnen.
Of je voor het eerst op Richel bent of voor de zoveelste keer, alles op en rond het eilandje blijft fantastisch en verwonderen.
Vrijdag 8 augustus komen we aan op Richel. De Asterias brengt ons. Het is goed hoog water en dat maakt de aankomst gemakkelijk.
Waterhozen, lichtende nachtwolken, zeevonk. Maar ook regenbogen, halo’s, zeemist, we hebben ze allemaal ‘gehad’ in de afgelopen jaren.
Omdat Rottumerplaat zoveel mogelijk met rust wordt gelaten wordt het aantal mensen dat hier voet aan wal zet ook zo beperkt als mogelijk.
Voor de zevende keer Richel. Dit keer geen zomerstorm. Wel prachtige luchten.
We zien ze meestal al van verre naderen; de twee- of driemasters, komend van Harlingen op weg naar Terschelling (meestal) of Vlieland (soms).
Opeens gefladder op het dek! Buiten zit een postduif.
Onze eerste keer als wadwachters op Richel. Wat kunnen we verwachten?
Op de dag dat ik deze blog ga voorbereiden, loop ik de romneyloods in en begin te tellen en te turven.
Bij aankomst op het eiland horen van onze voorgangers Bart en Doortje dat er een grote kolonie Grote Sterns is neergestreken op het Zuiderduin.
We raken verslaafd aan kanaal 2 van de marifoon.
Kijk dan, Richel, even voorbij Griend, vlakbij Oost-Vlieland, een zandplaat of, iets minder prozaïsch gezegd, een eiland voor twee gelukzaligen.
Tot de jaren ’50 van de vorige eeuw was Rottumerplaat niet meer dan een kale zandplaat, westelijk gelegen van het eiland Rottumeroog.
Met windkracht 7 belooft het een bumpy ride te worden van Harlingen naar Richel, ons ‘thuis’ voor de komende week.
Afgelopen vrijdag was het weer zover: begin van een week wadwachter zijn op Richel, parel van de Waddenzee.
De foto geeft de week goed weer. Het is de plek waar de platbodems normaal droogvallen.
(naar homepage)
