Paul de Cock, Terp 10 Communicatie

Webredacteur Jelle Rijpma maakt een ronde langs de velden in het Waddengebied. Hij interviewt vertegenwoordigers van een bonte verzameling aan waddengerelateerde initiatieven en organisaties. Deze lopen uiteen van adviseurs, wetenschappers en bestuurders tot kunstenaars havenbazen of vissers. Dit resulteert in korte weergaven van uiterst diverse en soms verrassende ontmoetingen.

Als vijfde in de reeks: Paul de Cock, van Communicatiebureau Terp 10

Datum: 1 oktober 2014

Terp 10

Samen met Chris Elsinga is Paul de Cock eigenaar van Communicatiebureau Terp 10 in Oosterbierum. Dat het kantooradres ook direct de naam geeft aan het bureau is niet verwonderlijk, want de locatie is tamelijk uniek. In de dorpskom, bereikbaar via een smal straatje omhoog de terp op, bevindt zich een oud kerkje waarin hun bedrijf is gevestigd, op een steenworp afstand van de Waddendijk.

“Dat we op deze locatie terecht zijn gekomen is puur toeval, eigenlijk. Ik zocht een huis, en kocht de pastorie hier naast de kerk. Samen met Chris begon ik een bureau, en al snel groeiden we uit ons jasje. Uiteindelijk hebben we het kerkje gekocht. Het is hier echt prachtig, vooral ook als je gasten meeneemt naar de dijk. Je zit precies op de grens van het Oostelijk en Westelijk Waddengebied. Je kunt ’s avonds het licht van de vuurtorens van Texel tot aan Schier zien.” 

“Of wij ons specialiseren in communicatie over het Waddengebied? Niet echt, al komen er wel Waddengerelateerde opdrachten op ons pad. Ook hebben Chris en ik wat extra affiniteit met het Wad omdat we beiden bij de Waddenvereniging hebben gewerkt. We maken websites,  schrijven teksten, geven mediatraining en verzorgen fotografie, om maar wat te noemen. Opdrachtgevers wat betreft Waddengebied zijn bijvoorbeeld Rijkswaterstaat, Cruisepoort Harlingen en in het verleden het Regionaal College Waddengebied. Verder zijn er vaak opdrachten uit de recreatieve sector. VVV Lauwersland, bijvoorbeeld, of de productie van Wadloopfolders.”

Jullie waren beide ooit in dienst bij de Waddenvereniging. Waren jullie natuurbeschermers die stonden te popelen om de barricades op te gaan? “De trend van de laatste decennia laat een ontwikkeling naar het bereiken van consensus en overleg zien. Ook wij waren beslist geen wilde actievoerders. Nee, het tijdsbeeld is veranderd. Je moet echt goed luisteren naar tegenargumenten en de dialoog zoeken. Daar is de laatste jaren enorm veel mee bereikt. Aan de andere kant, als je al die windmolens ziet, en leest wat er bij gepland wordt, dat is wel veel hoor.  Zo veel molens is niet wat ik graag wil.”

De affiniteit met het Waddengebied is duidelijk. De Cock gaat met passie verder op de vraag of hij werk zou kunnen doen voor iedere opdrachtgever. Voor de kolencentrale misschien? “Een politiek antwoord zou zijn dat wij met onze bezetting van zes man te klein zijn voor dergelijke opdrachtgevers. Een eerlijk antwoord zou zijn: Nee. Ook tegen de afvaloven – vergelijkbaar voorbeeld - zou ik nee zeggen. Die had er nooit moeten komen. Dat werk staat bovendien te ver van ons af. Je moet wel een klik hebben met een opdrachtgever. We hebben ook eens werk gedaan voor een fusie in de sector van de elektrotechniek. De chemie ontbrak, we zijn er mee gestopt. Wij hebben geen ambitie om groot te worden. Leuke projecten voor leuke mensen, daar gaan we voor. Niet het geld, maar de kwaliteit staat voorop.”

Als laatste de vraag die ook aan veel andere geïnterviewden gesteld wordt. Hoe gaat het met de promotie van het Waddengebied als Werelderfgoed? “Als communicatieman zeg ik: Die status wordt onvoldoende benut. Het biedt kansen. Soms denk ik wel eens: What takes them so long?  Overheden zijn te terughoudend in het stimuleren van initiatieven. Ik snap dat de UNESCO voorwaarden stelt, maar daarbinnen moet je de ruimte zoeken naar wat wel kan. Ik heb wel eens het idee dat er een ongegronde angst is overlopen te worden door toeristen. Dat leidt tot een soort verlamming. Maar beide gaan juist goed samen, én veel mensen trekken én aandacht voor de natuur. Kijk naar Afrika. Hoe meer de lokale bevolking profiteert van de toeristische waarde van olifanten, hoe meer zij zich sterk zullen maken voor de bescherming. 
Hier in het dorp zijn plannen om een nieuwe Kloostertuin aan te leggen en open te stellen voor publiek. Tijdens de vergadering van Dorpsbelang uitte iemand meteen zijn angstvisioenen voor parkeeroverlast. Parkeeroverlast? Dat zal wel meevallen. Wees niet te bang.”

www.terp10.nl

U kunt op dit interview reageren. Reacties worden gescreend op taalgebruik voordat ze gepubliceerd worden.